Data

  • Locatie: Essex, UK
  • Realisatie staat/jaar: 2019
  • Start jaar: 2018
  • Ontwerper: Ringway Jacobs
  • Contact: Aleksandar Bogdanov, Project Co-ordinator, ECC - aleksandar.bogdanov@essex.gov.uk ; 03330139536
Download PDF

Wat is het probleem?

Als de leidende lokale overstromingsautoriteit, heeft Essex County Council (ECC) de taak om lokale overstromingsrisico’s aan te pakken en een strategie voor lokaal overstromingsrisicobeheer voor te bereiden en te handhaven. Als onderdeel hiervan stelt ECC oppervlaktewaterbeheersplannen (OWBP’s) op met voorkeursstrategieën voor een gecoördineerde aanpak van overstromingsrisico’s voor oppervlaktewater binnen een bepaald gebied. In het South Essex OWBP (2012) werd overstroming vanuit oppervlaktewater aangeduid als een oorzaak van wateroverlastproblemen in bepaalde gebieden in Basildon.

Het Basildon University Hospital is gevestigd in South Essex, in het zuidoosten van Engeland, dat zich landelijk in de top 10 bevindt van gebieden met risico op wateroverlast (overstroming vanuit oppervlaktewater). Het ligt ook in een Kritieke Afvoerzone (specifieke aandachtsgebieden met ernstige afvoerproblemen en/of een hogere overstromingskans). Het is een sterk verstedelijkt gebied waar de inpassing van natuurlijke maatregelen ter voorkoming van wateroverlast bijzonder uitdagend is. Deze uitdaging wordt nog verergerd door de gevoeligheid van de locatie: er werden werkzaamheden uitgevoerd op twee binnenplaatsen in het thoraxchirurgie-centrum, waar zeer beperkte ruimte beschikbaar was en er 24/7 een noodtoegang in stand moest worden gehouden.

Door regenwatertuinen te realiseren op twee binnenplaatsen alsmede een waterbergingslocatie (retentiebekken) in een vervallen gebied naast het thoraxchirurgie-centrum te herstellen, verbeterde het project de veerkracht van het ziekenhuis tegen overstromingsrisico’s. Tegelijkertijd verbeterde de functionaliteit van deze locaties voor het ziekenhuispersoneel, patiënten en bezoekers. Ook werd een klein aantal woningen stroomafwaarts beschermd.

Masterplan (2018) © Jacobs

Wat hebben we gedaan?

Aanvankelijk lag op elke binnenplaats een betonnen bestrating en grind / kasseien, met talrijke regenwaterafvoerpijpen die rechtstreeks waren aangesloten op het ondergrondse hemelwaterafvoersysteem. Om de bruikbaarheid voor patiënten, personeel en bezoekers te verbeteren werd op elke binnenplaats een reeks verhoogde plantenbedden geplaatst waar struiken en andere kleinere planten werden geplant. Rond enkele randen van de nieuwe plantenbedden werden ook zitjes gemaakt. Bij de bouw van de verhoogde plantenbedden werden schanskorven toegepast met een geotextielvoering om de grond en andere plantmaterialen vast te houden. De schanskorven waren ook uitgerust met nieuwe houten zitplaatsen op bepaalde locaties. De bestaande regenwaterafvoerpijpen op de binnenplaatsen werden aangepast zodat het regenwater in de bloembakken kon worden opgevangen. Na passage van de plantvakken komt het regenwater terug in het hemelwaterafvoersysteem via de bestaande inlaat aan de onderkant van elke regenpijp. Bestaande betonstraatstenen werden met een hogedrukreiniger schoongemaakt en hergebruikt om de noodzaak voor het verwijderen van bestaande materialen van de binnenplaatsen te minimaliseren. Kleinere blokbestratingseenheden werden aangebracht om het uiterlijk van de bestrating te verbeteren; deze blokken werden ook gebruikt langs de omtrek van verharde gebieden als randopsluiting. In het ontwerp is rekening gehouden met het beperken van zware civieltechnische werken waar dit praktisch is. Het hergebruik van bestaande materialen en het zoveel mogelijk betrekken van duurzame materialen, samen met beperkt gebruik van machines, hebben de milieu-impact van het project aanzienlijk verminderd.

Voor

Na

De tweede fase betrof het herstel van een vervallen waterbergingslocatie (vijver), naast het thoraxchirurgie-centrum van het ziekenhuis. De werken omvatten:

  • Ontgraven van 2500 m3 grond. Aanleg van toegangshelling voor voertuigen naar de vijver en de aanleg van een toegangspad met dubbele functie (gebruik door voetgangers en lichte bedrijfsvoertuigen) vanaf de parkeerplaats om toekomstig onderhoud mogelijk te maken.
  • Bouw van 2 nieuwe hoofdmuren, bestaande uit schanskorven, om de afvoer van bestaande leidingen in de waterberging te kunnen opvangen.
  • Aanleg van 2 sloten, één gevoed door de bestaande vijver en de andere gevoed door hemelwaterafvoer vanaf de parkeergarage van het ziekenhuis.
  • Aanleggen van wandelpaden langs de rand van de vijver, evenals omheiningen voor de veiligheid
  • Inzaaien met wilde bloemenmengsel, aanleg van begroeibare kokosvezelmatten, struiken en bomen als nieuwe beplanting om de biodiversiteit te verhogen.

Dit gebied zal fungeren als een multifunctionele ruimte door gebouwen en objecten stroomafwaarts te beschermen en een open, aantrekkelijk gebied te creëren voor alle ziekenhuisgebruikers, inclusief patiënten en personeel.

Visualisatie van de waterbergingslocatie © Jacobs

Cruciaal voor het succes van het project was de betrokkenheid van de medewerkers van het ziekenhuis die de inbreng van alle belanghebbenden coördineerden en die hebben geholpen bij het bepalen van geschikte locaties. Daarmee hebben zij aan alle projectfasen bijgedragen.

Betrokkenheid van belanghebbenden

 

 

Stakeholder map
Voordat er vastomlijnde plannen werden gemaakt, vond er een stakeholderbijeenkomst plaats voor doelgroepen die direct zouden worden beïnvloed door de beoogde aanpassingen, zoals de patiënten, het personeel en bezoekers. Hen werd gevraagd hoe vaak elk van de locaties (binnenplaats 1, 2 en de vijver) wordt gebruikt, waarvoor ze worden gebruikt, hoe ze denken over het idee om de locaties te renoveren – waar de meerderheid overigens erg blij mee zou zijn – en uiteindelijk welke nieuwe kwaliteiten ze zouden willen terugzien na de renovatie. Het voorlopig ontwerp werd uitvoerig besproken met de belangrijkste stakeholders tijdens vergaderingen en conference calls. Lokale en provinciale adviseurs, het nutsbedrijf en het nationale waterlichaam worden regelmatig geïnformeerd via vergaderingen van de Essex Flood Partnership Board, die elke drie maanden plaatsvinden. Het Sponge-team hield ook regelmatig bijeenkomsten met het vastgoedmanagementteam van Basildon Hospital, consultants en aannemers om de voortgang van het plan te bespreken en problemen op te lossen. Na de eerste gesprekken met stakeholders is een globale beoordeling gemaakt van verschillende locaties op de BTUH-site die geschikt zouden kunnen zijn voor de inpassing van wateropvang- en waterbergingsmaatregelen. Hieruit werd een voorkeursoptie geselecteerd op basis van feedback van belanghebbenden, kosten, uitbreidingsmogelijkheden en noodzakelijke vereisten voor wateropslag. Voor de analyse werd ook een hydraulisch model gebruikt om de grootte en de benodigde afvoercapaciteit van het Washland-gebied te bepalen, alsmede de gevolgen voor gebouwen, andere objecten en infrastructuur benedenstrooms van de site.

De verbeteringen zijn eind 2018 / begin 2019 doorgevoerd. Verdere afstemming en evaluatie met belanghebbenden zal later in 2019 plaatsvinden zodat een ​​paar maanden gebruikservaring van de nieuwe functies hierin kan worden meegenomen. Hierna zal er nog regelmatig contact zijn om de mate van tevredenheid te meten bij de belangrijkste belanghebbenden – ziekenhuispersoneel, patiënten en bezoekers.

Ontwerp en voorzieningen
In het kader van de Sponge 2020 Essex Pilot zijn de volgende wijzigingen doorgevoerd:

Binnenplaats 1 – naast het café:
• Trechters op regenpijpen om water rechtstreeks in de plantbedden te leiden.
• Aanbrengen van onderhoudsarme planten in de (semi) verhoogde bedden voor het vasthouden van regenwater.
• Planten van kleine bomen en grote struiken.
• Plaatsing van schanskorven met een natuurlijke steenvulling en geïntegreerde houten zitplaatsen.
• Terugwinnen en reinigen van bestaande straatstenen om ze vervolgens, tezamen met enkele nieuwe donkerdere stenen, opnieuw te gebruiken voor de bestrating. Dit geeft de bestrating als geheel een betere uitstraling.
• Aanbrengen van een zeilluifel om schaduw te bieden.
• Plaatsing van een regenton.

Binnenplaats 2 – naast de sportschool (hartrevalidatie):
• Trechters op regenpijpen om water rechtstreeks in de plantbedden te leiden.
• Aanbrengen van onderhoudsarme planten in de (semi) verhoogde bedden voor het vasthouden van regenwater.
• Planten van kleine bomen en grote struiken.
• Plaatsing van schanskorven met een natuurlijke steenvulling en geïntegreerde houten zitplaatsen.
• Terugwinnen en reinigen van bestaande straatstenen om ze vervolgens, tezamen met enkele nieuwe donkerdere stenen, opnieuw te gebruiken voor de bestrating. Dit geeft de bestrating als geheel een betere uitstraling.
• Aanbrengen van ee n pergola.
• Plaatsing van een regenton.

Ten oosten van de CTC – Vijver, wasgebied, parkeerterrein:
• Dakafvoer van het gebouw welke direct afwatert op de vijver.
• Herprofileren van de bestaande vijver en rand om het veiliger te maken voor voetgangers.
• Aanleggen van een bergingsgebied dat alleen wordt gevuld bij zware regenval.
•Toevoeging van een stuw / brug om de vijver te verbinden met het bergingsgebied, dat op zijn beurt naar het afvoerpunt leidt wat afwatert op de bestaande waterloop.

Om de effectiviteit van het plan te beoordelen, zijn waterkwaliteits- en -kwantiteitsmetingen uitgevoerd op het bestaande watersysteem. Nadat de werkzaamheden zijn voltooid, worden dezelfde tests opnieuw uitgevoerd om het effect op de waterhuishouding te zien. Ook zullen de gebruikerservaringen opnieuw worden geinventariseerd om dit voor en na de uitvoering van het project te kunnen vergelijken.
Plannen en toekomstige ontwikkelingen zoals deze, die duurzame hemelwateropvang- en -afvoersystemen implementeren, zijn een eerste stap naar een bredere toepassing van deze oplossingen om overstromingen van water tegen aanzienlijk lagere kosten in kustgebieden te verminderen.